autumn.jpgautumn1.jpg

Patron

 .

Maria Dąbrowska
(1889-1965)
Maria Dąbrowska należy do wybitnych pisarzy dwudziestolecia i okresu powojennego.
Jej imię nadano naszej szkole
7 maja 1976r w 30-tą rocznicę powstania szkoły .

Wrażliwa i głęboko zainteresowana ludzkim losem Maria Dąbrowska tworzy nieśmiertelne kreacje bohaterów na kartach sagi "Noce i dnie".
W opowiadaniach z cyklu "Ludzie stamtąd" pochyla się nad tragedią osób skrzywdzonych przez los. Uchodziła za znawcę ludzkiej psychiki, wie, czym jest nieukojona tęsknota, rozpacz i samotność. Ceniła mądrość i godność.
Po wojnie rozpoczęła powieść "Przygody człowieka myślącego", której nie zdążyła ukończyć.
Wśród licznych sentencji, jakie odnajdujemy w jej twórczości, jedna jest szczególnie dla nas ważna:

"Jest na świecie jeden zawód,
jedno jedyne powołanie - być dobrym dla drugiego człowieka"


Czujemy się spadkobiercami humanistycznych wartości, którym wierna była nasza patronka Maria Dąbrowska.

Maria z Szumskich Dąbrowska urodziła się 6 października 1889r. w majątku Russów pod Kaliszem. Rodzice jej pochodzili ze zubożałych rodów szlacheckich. Matka - Ludomira z Gałczyńskich - po ukończeniu pensji i kursu krojów prowadziła przed ślubem dom mody damskiej w Kaliszu. Ojciec - Józef Szumski - jako młodziutki chłopiec brał udział w powstaniu 1863 r., był ciężko ranny, długo chorował, a po wyzwoleniu musiał uchodzić za granicę. Po kilku latach powrócił i rozpoczął pracę w administracji dóbr. W kwietniu 1888r. Został zarządcą Russowa, majątku zupełnie zdewastowanego przez kolejnych administratorów.

Dzieciństwo spędzone między ubogim dworkiem, a czworakami i wsią pozostało we wspomnieniach pisarki jako okres niezmąconej pogody i szczęścia. W 1901 r. Maria Szumska rozpoczęła systematyczną naukę, zdając do drugiej klasy czteroklasowej pensji Heleny Semadeniowej w Kaliszu. Po ukończeniu prywatnej szkoły dostała się do gimnazjum rządowego, ale strajki szkolne i wydarzenia polityczne lat 1904-5 przerwały jej naukę. Kontynuowała naukę na pensji Pauliny Hewelke w Warszawie. Po ukończeniu siódmej, wówczas ostatniej klasy, wyjechała do Lozanny, po roku przeniosła się do Brukseli, gdzie nadal studiowała nauki przyrodnicze. Uczęszczała także na wykłady nauk społecznych i filozofii.

26 lipca 1911 r. wyszła za mąż za Mariana Dąbrowskiego, studenta, emigranta politycznego, działacza PPS, bardzo czynnego w środowiskach młodzieży polskiej za granicą.

W czasie krótkich wakacyjnych pobytów w kraju Maria Dąbrowska nawiązała kontakty z kilkoma pismami i zaczęła nadsyłać artykuły z Belgii z zakresu spółdzielczości i spraw społecznych. Jako stypendystka Towarzystwa Kooperatystów wyjechała w 1913r. na studia do Anglii. Po powrocie, wiosną 1914r. napisała opowiadanie "Janek', które uważała za swój właściwy debiut literacki.

Wybuch wojny zastał ją w Kaliszu. Rok 1915 spędziła częściowo w Sarbinowie pod Częstochową, częściowo w Piotrkowie.

W 1917 r. Powróciła Dąbrowska do Warszawy, a w roku następnym rozpoczęła pracę w Ministerstwie Rolnictwa, jako referent w Wydziale Reform Agrarnych. Coraz mocniej jednak pociągała ją praca literacka. Już w 1918 r. opublikowała opowiadania historyczne dla młodzieży pod tytułem "Dzieci ojczyzny", a w 1922r. "Gałąź czereśni i inne nowele". W 1923r. ukazał się cykl opowieści zatytułowany "Uśmiech dzieciństwa", dwa lata później tom opowiadań "Ludzie stamtąd".

W 1928 r. w "Kobiecie współczesnej" zaczęła się ukazywać pierwsza wersja "Nocy i dni" pod tytułem "Domowe progi". W latach następnych Maria Dąbrowska poświęciła się wyłącznie pracy nad powieścią. "Noce i dnie" ukazywały się w latach 1932-1934. W grudniu 1933r. Pisarka otrzymała Państwową Nagrodę Literacką. W 1935, po sukcesie powieści polska Akademia Literatury przyznała Marii Dąbrowskiej swoje najwyższe odznaczenie - Złoty Wawrzyn. W następnych latach powróciła do zainteresowań społecznych. Z ramienia Centralnego Związku Spółdzielczości odbyła wiele podróży inspekcyjnych.

W 1939 r. napisała swój pierwszy dramat "Geniusz sierocy". Po wybuchu wojny zimą 1939-1940 spędziła we Lwowie. Wiosną powróciła do Warszawy. Brała udział w pracach konspiracyjnych i pisywała do tajnej prasy. Latem 1945 r. powstał dramat "Stanisław i Bogumił". W latach następnych Maria Dąbrowska brała czynny udział w życiu społecznym. Pracowała w Związku Literatów Polskich i w PEN-Clubie, uczestniczyła w pracy wielu komitetów i konferencji, chętnie brała udział w wyjazdach pisarzy w teren z odczytami.

W 1955 r. wyszedł tom opowiadań napisanych po wojnie, "Gwiazda zaranna". Krytyka oceniła wysoko jego wartość, zaś jego autorka otrzymała Państwową Nagrodę I stopnia za całokształt twórczości. Rok później ukazał się zbiór szkiców "Myśli o sprawach i ludziach", "Szkice podróży" oraz trzy tomy "Pism wybranych". Pisarka wydała także "Szkice o Conradzie". W 1960 r. opublikowano ostatnie opowiadanie Marii Dąbrowskiej pt.: "Klara i Angelika". Ostatnią jej powieścią były "Przygody człowieka myślącego", które ukazały się dopiero w roku 1970.

W latach 1963 i 1964 zdrowie pisarki pogorszyło się znacznie, uniemożliwiając jej intensywna pracę. Pomagała jeszcze w przygotowaniu "Pism rozproszonych", nie zaprzestawała codziennych zapisków w "Dzienniku". Kiedy czuła się lepiej przepisywała kolejne lata dawnych swoich "Dzienników", uzupełniając je: nieco przeredagowując. Ostatnie miesiące życia spędziła w Lecznicy Ministerstwa Zdrowia. Zmarła 19 maja 1965 r., pozostawiając prócz swych dzieł bardzo cenne zbiory "Dzienników", korespondencji i materiałów.

Historia



Zespół Szkół Zawodowych im. Marii Dąbrowskiej jest ściśle związany z miastem Nowa Sól, które zostało przyłączone do Polski w 1945 roku. Do końca tego roku w wyniku intensywnej akcji przesiedleńczej osiedlono w Nowej Soli 5393 osoby. Ta społeczność przyczyniła się do uruchomienia przemysłu nowosolskiego, w tym Nadodrzańskich Zakładów Przemysłu Lniarskiego.

Zarządzeniem Dyrektora Generalnego centralnego zarządu Przemysłu Włókienniczego w Łodzi powołano 7 maja 1946 roku Szkołę Przemysłową Nadodrzańskich Zakładów Przemysłu Lniarskiego typu średniego. Równocześnie powstała Zasadnicza Szkoła Włókiennicza. Szkoła Przemysłowa kształciła również osoby dorosłych na kursie przedmistrzowskim.

W roku 1947 Szkołę Przemysłową przemianowano na Gimnazjum Przemysłowe. Zmiany te wprowadziły nowe kierunki: przędzalniczy i mechaniczny.

1 września 1950 roku szkoła zmienia nazwę na państwowe Technikum Przemysłowe Włókien Łykowych. W tym też roku nie przeprowadzono naboru do klas pierwszych Gimnazjum Przemysłowego. Organizacja szkoły w roku szkolnym 1950/51 przedstawia się następująco: Zasadnicza Szkoła Włókiennicza, Gimnazjum Przemysłowe z wydziałem mechanicznym i wydziałem przędzalniczym, Państwowe Technikum Włókien Łykowych oraz Technikum wieczorowe, które kształciło młodzież i dorosłych w dwóch kierunkach: mechanicznym i przędzalniczym. Nauka w szkole odbywała się na dwie zmiany.

W 1954 staraniem władz szkolnych powstały warsztaty mechaniczne, w których młodzież pobierała naukę praktycznej nauki zawodu. Do tej pory uczniowie zdobywali wiedzę praktyczną w Nadodrzańskich Zakładach Przemysłu Lniarskiego.

Z dniem 1 września 1956 roku zarządzeniem Ministra Przemysłu Lekkiego zostaje otwarta zasadnicza Szkoła Zawodowa nr 2 Włókien Łykowych o kierunku przędzarz włókien łykowych. Praktyczna nauka zawodu odbywała się w Nadodrzańskich Zakładach Przemysłu Lniarskiego. Przedmioty teoretyczne wykładane były w szkole.

1 września 1957 roku powstają nowe kierunki: krawiectwo miarowe damskie, bieliźniarstwo. Od tego roku szkoła podlegała pod Dyrekcję Okręgową Szkolenia Zawodowego w Zielonej Górze. W 1958 roku młodzież kształciła się w kierunkach: przędzalnictwo włókien łykowych, przędzalnictwo bawełny, krawiectwo miarowe damskie, krawiectwo miarowe męskie. Wszystkie specjalności miały trzyletni okres nauczania. W roku szkolnym 1958/59 w szkole uczyło się 335 osób.

Organizacja szkoły ulega dalszym zmianom. W roku 1959 została otwarta Zasadnicza Szkoła Zawodowa dla pracowników młodocianych.

Do roku 1964 nie nastąpiły zmiany w organizacji i strukturze szkoły. Dopiero z dniem 1 września 1964 roku szkoła wprowadza nową specjalność - przędzarz bawełny. W latach 1965 - 1968 w trzyletnim systemie kształcono młodzież w kierunkach: przędzalnik włókien łykowych o trzyletnim trybie nauczania, krawiectwo damskie, przędzarz bawełny, krawiectwo męski, klasy wielozawodowe oraz bieliźniarstwo o dwuletnim trybie kształcenia.

Rok następny przynosi dalsze zmiany organizacyjne w Zasadniczej Szkole Zawodowej. W 1969 roku otwarto nowy oddział o specjalności skręcarz nici syntetycznych, rok później utworzono klasę o specjalności obuwnik przemysłowy. W pięć lat później powstaje Średnie Studium Zawodowe dla pracujących o dwóch kierunkach kształcenia: włókienniczy i obuwnik przemysłowy. Nauka w szkole odbywała się na dwie zmiany.

7 października 1976 roku w trzydziestą rocznicę powstania Zasadniczej Szkoły Zawodowej nr 2 w Nowej Soli nadano szkole imię Marii Dąbrowskiej. Rada Rodziców oraz zakłady patronackie, do których należały: Nowosolska Fabryka Nici "Odra", Nowosolska Fabryka Obuwia "Carina" ufundowały sztandar. W tym czasie szkoła przyjęła nazwę: Zespół Szkół Zawodowych im. Marii Dąbrowskiej.

Do roku 1978 nie zachodziły istotne zmiany w strukturze szkoły. Dopiero z dniem 1 września 1978 roku powstaje Technikum Wieczorowe na podbudowie ZSZ dla pracujących o kierunku włókienniczym i odzieżowym. Nauka w technikum trwała trzy lata. Technikum Wieczorowe dla pracujących istniało do roku 1982.

1 września 1982 roku otwarto czteroletnie Liceum Zawodowe o specjalności krawiec konfekcyjno - usługowy, a trzy lata później zostaje otwarte trzyletnie Technikum Odzieżowe na podbudowie Zasadniczej Szkoły Zawodowej. W latach 1982 - 1987 młodzież pobierała naukę w następujących zawodach: krawiec damski, krawiec męski, krawiec konfekcyjno - usługowy, przędzarz włókien łykowych, przędzarz bawełny, skręcarz nici syntetycznych, obuwnik przemysłowy. W klasach wielozawodowych, kształcono młodzież w takich kierunkach jak: mechanik samochodowy, kierowca pojazdów samochodowych, sprzedawca, kucharz, ciastkarz, stolarz, piekarz, kelner, jubiler, zegarmistrz, lakiernik.

W latach dziewięćdziesiątych struktura szkoły ustabilizowała się.

W związku z upadkiem zakładu nici "Odra" zostały rozwiązane kierunki przędzalnicze. Ta specjalność, dla której powołano szkołę w 1946 roku, przestała istnieć. Dane liczbowe wskazują na to, że coraz większym zainteresowaniem cieszyły się klasy wielozawodowe.

Kontakt

Zespół Szkół

Ponadgimnazjalnych nr 2

im Marii Dąbrowskiej

ul. Wrocławska 33A 67-100 Nowa Sól

tel. (068) 387 47 61

 

 

Telefony Wewnętrzne

20 - sekretariat: T. Cruz-Materna

21 - sekretariat: A. Polewska

22 - dyrektor: R. Sawicka-Dytko

23 - zastępca dyrektora: D. Jaskowicz

24 - płace: D. Kopeć

25 - pokój nauczycielski

26 - zastępca dyrektora:

27 - pedagog: W Jamroszczyk

28 - kadry: E. Czerniawska

29 - kierownik praktyk: R. Czyżak

30 - kuchnia: B. Smolińska

31 - księgowość: W. Majer

32 - internat: B. Sławińska

33 - FAX

34 - pielęgniarka: D. Wszołek

35 - kierownik gospodarczy: A. Kozłowska

36 - biblioteka: M. Popiel-Dubec

 

NIP

NIP 925-152-99-84

 

Adresy eMail

Sekretariat: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

Dyrektor Szkoły, mgr Renata Sawicka Dytko: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

v-ce dyrektor szkoły, mgr Dorota Jaskowicz: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

 

.

REGULAMIN BIBLIOTEKI SZKOLNEJ

REGULAMIN BIBLIOTEKI SZKOLNEJ
ODWIEDZAJĄC BIBLIOTEKĘ SZKOLNĄ PAMIĘTAJ
CZYTELNIKU,  ŻE NALEŻY W NIEJ ZACHOWAĆ SPOKÓJ  I  CISZĘ.

  1. CZYTELNIKIEM BIBLIOTEKI SZKOLNEJ JAST KAŻDY UCZEŃ ZESPOŁU SZKÓŁ PONADGIMNAZJALNYCH NR 2.
  2. BIBLIOTEKA SZKOLNA UDOSTĘPNIA SWOJE ZBIORY :
    1. WYPOŻYCZENIA DOMOWE,
    2. WYPOŻYCZENIA W CZYTELNI.
  3. W CZYTELNI OBOWIĄZUJE WOLNY DOSTĘP DO PÓŁEK, JEŻELI  NIE WIESZ GDZIE SZUKAĆ POTRZEBNYCH  INFORMACJI ZWRÓĆ SIĘ O   POMOC DO NAUCZYCIELA – BIBLIOTEKARZA.
  4. Z KSIĘGOZBIORU PODRĘCZNEGO KORZYSTAĆ MOŻNA TYLKO W   CZYTELNI BIBLIOTEKI, BĄDŹ KSEROWAĆ WYBRANE ŹRÓDŁA ZA ZGODĄ NAUCZYCIELA -  BIBLIOTEKARZA
  5. CZAS WYPOŻYCZENIA  KSIĄŻKI  DO DOMU 28 DNI.
  6. PO UPŁYWIE 28 DNI KSIĄŻKĘ  NALEŻY ZWRÓCIĆ DO BIBLIOTEKI  LUB UZGODNIĆ CZAS ZWROTU Z  NAUCZYCIELEM –   BIBLIOTEKARZEM.
  7. ZA KAŻDE OPÓŹNIENIE W ZWROCIE KSIĄŻKI CZYTELNIK PONOSI KARĘ W WYSOKOŚCI  1 ZŁ / TYDZIEŃ / DO KASY  BIBLIOTEKI,  Z WPŁYWÓW ZA PRZETRZYMYWANIE  KSIĄŻEK   TWORZONY JEST FUNDUSZ NOWYCH KSIĄŻEK.
  8. ZA WYPOŻYCZONĄ KSIĄŻKĘ LUB INNE ŹRÓDŁO BIBLIOTECZNE  CZYTELNIK PONOSI ODPOWIEDZIALNOŚĆ MATERIALNĄ.
  9. ZA ZGUBIENIE LUB ZNISZCZENIE KSIĄŻKI CZYTELNIK JEST  ZOBOWIĄZANY DO ZWROTU KSIĄŻKI O TYM SAMYM TYTULE, LUB  INNEJ O 3-KROTNEJ WARTOŚCI ZAGUBIONEJ.
  10. WSZYSCY CZYTELNICY BIORĄ UDZIAŁ WE WSPÓŁZAWODNICTWIE W CZYTELNICTWIE I SĄ NAGRADZANI WRAZ Z KOŃCEM ROKU SZKOLNEGO, W KTÓRYM WSPÓŁZAWODNICTWO WYGRALI.
NAUCZYCIEL – BIBLIOTEKARZ
MIROSŁAWA POPIEL - DUBEC

REGULAMIN CZYTELNI MULTIMEDIALNEJ

.

  1. Z czytelni multimedialnej mogą korzystać uczniowie i pracownicy szkoły.
  2. Czytelnia internetowa służy zdobywaniu informacji wspomagających proces edukacyjny.
  3. Z Internetu można korzystać wyłącznie przed, po lub w przerwie zajęć edukacyjnych.
  4. Przy stanowisku komputerowym mogą przebywać maksymalnie dwie osoby.
  5. Przed korzystaniem z komputera należy wpisać się do zeszytu odwiedzin czytelni.
  6. W czytelni zachować cisze i porządek.
  7. Korzystać tylko z zainstalowanych programów.
  8. W czytelni obowiązuje zakaz:
    1. korzystania ze stron www o treści upowszechniających pornografię, przemoc oraz używania sprzętu do gier komputerowych,
    2. korzystania z opcji cz@t,
    3. korzystania z komunikatorów ( Gadu - Gadu),
    4. manipulowania przy gniazdkach, przewodach, wyłącznikach itp.,
    5. spożywania posiłków i picia napojów przy stanowiskach komputerowych,
    6. instalowania własnych programów,
    7. korzystania z własnych CD-ROM oraz dyskietek,
  9. Uszkodzenia lub nieprawidłowości w pracy komputera należy zgłosić nauczycielowi - bibliotekarzowi.
  10. W przypadku naruszenia obowiązujących zasad korzystania z czytelni multimedialnej, nauczyciel - bibliotekarz ma prawo do natychmiastowego przerwania pracy uczniowi.
  11. Nieprzestrzeganie Regulaminu Czytelni Multimedialnej wiąże się z zakazem korzystania z czytelni przez czas określony przez nauczyciela -bibliotekarza.



Opracowała: B. Bogucka - Nauczyciel - bibliotekarz

Podkategorie

Joomla templates by a4joomla